“Ellerini ellerimin üstüne koy onsekiz
Sen de bir ıslık uydur devrik ıslığıma
Ömrümüzü bir suç gibi ayarlamadık mı
Ağır bir hüküm giyer gibi öleceğiz”
Soğuk ve yağmurlu bir Ekim günü kızlarımı okula gönderdikten sonra yorganı kafama çekip müzik eşliğinde hayaller kurmayı planlarken, bilgisayarımda aniden onun ölüm haberini gördüm. Bir anda 20 yıl öncesine döndüm, içimdeki hüznü nereye koyacağımı, nasıl ifade edeceğimi bilemediğim, geceleri nefes alamayarak acile gittiğim, hayattan büyük şeyler, mucizeler beklediğim ama yine hayat karşısında korkudan bacaklarımın titrediği yıllara.
Okumaya devam edin Elde Var Hüzün*
Meltem Sözübir 